Aikido (合気道 aikidō), letterlijk vertaald "de weg van het samenkomen met Ki" is een Japanse krijgsdiscipline (zie onder) met een sterk filosofische inslag, die in het begin van de 20e eeuw door Morihei Ueshiba ontwikkeld werd. Ueshiba, door aikidoka's O'Sensei (de grote meester) genoemd, liet zich hierbij inspireren door de technieken van de Japanse samoerai en krijgskunsten en/of vechtsporten als Daito ryu jiu jitsu, jiujitsu en kenjutsu. Ueshiba voegde ook een morele waarde toe aan de kunst van aikido, die ontleend werd aan de toen nieuwe Japanse religie Omoto-kyo.
Aikido is geschikt voor iedereen, ongeacht lengte of gewicht, ongeacht kracht, flexibiliteit of andere fysieke eigenschappen. De bewegingen zijn gebaseerd op de natuurlijke principes van balans, ontspanning en gefocuste energie. Bij Aikido zijn geen winnaars of verliezers. De principes van aikido leren om te gaan met moeilijke situaties door kalm te blijven en te streven naar een vreedzame oplossing. In tegenstelling tot andere krijgskunsten is Aikido echter in eerste instantie gericht op zelfontplooiing. De beoefenaar (aikidoka) traint zijn of haar lichaam en lenigheid ter verbetering van zichzelf, om zichzelf te overwinnen. Iemand die een aikidoka aanvalt, wordt niet in de eerste plaats gezien als tegenstander, maar als iemand met wie men in harmonie moet proberen te komen. Deze harmonie kan bereikt worden, door de aanval op een gepaste wijze onschadelijk te maken. Gesteld kan worden dat de Aikido-beoefenaar leert wat op welk moment de juiste handeling is (om de situatie te overzien en te controleren). De Aikido Dojo (oefenruimte) zorgt voor een vriendelijke en veilige omgeving waar we kunnen beginnen onze angsten, reacties en gewoonten te begrijpen. De weg die we moeten bewandelen is een leerproces met steeds nieuwe inzichten. AI is Harmonie, KI is levensenergie, DO is de weg.
